Kilka faktów o pochodzeniu rasy
Nova scotia duck tolling retriever (w skrócie: toller) to rasa wywodząca się z Kanady, z Nowej Szkocji. To najmniejszy z retrieverów, ceniony za wszechstronność, inteligencję i energię. Hodowcom udało się stworzyć psa (początki XIX wieku), który łączyłby w sobie umiejętności retrievera (aportowanie z lądu i z wody) z nietypową zdolnością wabienia kaczek. Do stworzenia tollera prawdopodobnie użyto: retrieverów (golden i flata, spanieli, seterów i farmowych psów collie). Pierwotnie wykorzystywano je podczas polowań -wabiły one pływające po wodzie kaczki, które zaciekawione podpływały do brzegu. Wówczas myśliwy mógł oddać celny strzał, a toller aportował zestrzelone ptactwo z wody, niezależnie od jej temperatury.
Wygląd
Choć tollery należą do psów średniej wielkości, odznaczają się proporcjonalną, zwartą sylwetką, są dobrze umięśnione. Mają szatę średniej długości, podwójną: miękki podszerstek i gęstą okrywę odporną na wodę. Nove scotie są zawsze rude -wzorzec rasy dopuszcza różne odcienie czerwonego lub pomarańczowego, zwykle z białymi znaczeniami: na koniuszku ogona, na łapach, na przedpiersiu i na głowie (strzałka). Uszy tollera są średniej wielkości, mają trójkątny kształt i są dobrze owłosione, lekko opadające, przylegają do policzków. Oczy natomiast mają kolor od bursztynowego do brązowego i hormonizują z umaszczeniem sierści (podobnie jest z nosem). Te wszystkie cechy nadają naszemu rudzielcowi nieco ,,lisowaty” wygląd.
Zachowanie i charakter
Toller to wulkan energii z ogromnym przywiązaniem do człowieka. Jest energiczny i żywiołowy, ale nie natrętny czy nachalny. To pies łagodny, żywy i radosny oraz bardzo bystry i inteligentny – dzięki czemu szybko się uczy i chętnie się bawi. Potrzebuje dość dużo ruchu i zajęć umysłowych, więc świetnie sprawdzi się jako kompan aktywnych osób. Jest silnie związany z właścicielami – to pies, który mocno przywiązuje się do rodziny i źle znosi samotność. Po zabawie czy pracy chętnie poleży też na kanapie – oczywiście najlepiej blisko opiekuna! Wobec dzieci łagodny i delikatny, wobec obcych – nieco powściągliwy i mniej wylewny jak np. golden. Nie należy do ras szczekliwych, ale jest czujny, więc może zaszczekać np. gdy poczuje jakieś niebezpieczeństwo. Urodzony aporter i świetny pływak – te cechy można wykorzystać podczas zabawy, aktywności czy w czasie wakacji i wyjazdów nad wodę. Psiak tej rasy każdą aktywność przyjmie z entuzjazmem, ale też potrafi bez problemu przełączyć się na ,,tryb odpoczynku”. Na ogół dobrze też współżyją z innymi zwierzętami w domu (kot, królik).
Zdrowie
Nova scotia duck tolling retriever to rasa dość zdrowa i długowieczna (żyją średnio 12-14 lat), ale jak każda – ma swoje typowe problemy zdrowotne. Do najczęstszych należą problemy autoimmunologiczne, czyli związane z układem odpornościowym, mogą się też przytrafić choroby oczu czy stawów. I chociaż na choroby zapada niewielki odsetek populacji, warto przed zakupem szczeniaka zainteresować się zdrowiem psich rodziców, aby byli przebadani pod kątem dysplazji, chorób oczu, a także chorób genetycznych (pozwalają już na to testy), aby zmniejszyć ryzyko zachorowania.
Pielęgnacja
Pielęgnacja tollera nie jest trudna i męcząca, bardziej potrzeba tu regularności. Szata wymaga czesania 1- 2 razy w tygodniu, a w okresie linienia – najlepiej codziennie. Najlepiej używać szczotki typu pudlówka oraz grzebienia. Nie ma potrzeby stosować częstych kąpieli, bo sierść rudasków posiada właściwości samoczyszczące. Więcej uwagi można poświęcić miejscom za uszami, bo są one podatne na powstawanie kołtuników, które wycinamy, jeśli nie dadzą się rozczesać. Nadmiernie rosnące włosy na uszach można poskromić nożyczkami (degażówkami) lub wyskubywać palcami. Najczęściej wycina się też nożyczkami włosy wystające spomiędzy opuszków palców. Przycinanie pazurów, pielęgnacja uszu czy zębów – nie zapominamy o nich, tak jak w przypadku każdej innej rasy. Tollerki są łagodne i cierpliwe, więc znoszą zabiegi pielęgnacyjne bez ,,buntu”.
